Ο σωστός παιδίατρος
Μετά το μαιευτήριο και την πρώτη διαπίστωση ότι το αγγελούδι σας χαίρει άκρας υγείας, έχει έρθει η στιγμή να επιλέξετε τον παιδίατρο που θα αναλάβει την παρακολούθησή του καθώς μεγαλώνει. Βέβαια, η φυσιογνωμία του γιατρού -ακόμη κι αν διαθέτει ένα από τα πιο αρμονικά πρόσωπα- στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι αρεστή στο παιδί. Στο μυαλό του, ο... κύριος με την άσπρη μπλούζα «εγκαθίσταται» ως ένα πολύ ισχυρό -τρομακτικό σχεδόν- πρόσωπο, που βγάζει αποφάσεις, δίνει οδηγίες, κάνει ενέσεις, χορηγεί «αηδιαστικά» φάρμακα, σχολιάζει την εμφάνισή του και, με... μαγικό τρόπο, «αναγκάζει» ακόμα και τη μαμά -δηλαδή το δικό του πιο ισχυρό πρότυπο- να τον υπακούει πιστά. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να είναι έτσι τα πράγματα, όταν μάλιστα είναι στο χέρι σας να τους φέρετε πιο κοντά.
Για να σας βοηθήσουμε, συγκεντρώσαμε πληροφορίες και κυρίως συμβουλές, αφενός για να επιλέξετε το σωστό παιδίατρο, αφετέρου για να βοηθήσετε το παιδί σας να τον δει «με καλό μάτι» και να μην κυριεύεται από αίσθημα φόβου κάθε φορά που χτυπάτε την πόρτα του ιατρείου του.
Το «προφίλ» του καλού παιδιάτρου
Η σχέση του παιδιάτρου με το παιδί πρέπει να είναι ουσιαστική. Καταρχάς, ο ειδικός θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να σας επισκέπτεται στο σπίτι και να αφιερώσει αρκετό χρόνο για να πάρει πληροφορίες για το μωρό, όπως με πόσα και ποια άτομα έρχεται σε καθημερινή επαφή, πού κοιμάται, πού βρίσκεται η κούνια του. Επιπλέον, ρόλος του είναι να καταγράψει αναλυτικά το ιατρικό ιστορικό της οικογένειας και να σας συμβουλέψει σχετικά με κάθε «έκτακτο περιστατικό». Τέλος, πρέπει να σας δώσει αναλυτική εικόνα σχετικά με τους κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρείτε, πώς θα φροντίζετε το μπάνιο, τον ύπνο και τη διατροφή του μωρού σας.
Από κει και πέρα, είτε στο σπίτι σας είτε στο ιατρείο του, θα μετρά και θα σημειώνει στο βιβλιάριο υγείας το βάρος και το ύψος του μωρού, θα το εξετάζει προληπτικά, θα παρακολουθεί την πρόοδο της οδοντοφυΐας του, θα ελέγχει διεξοδικά τα αντανακλαστικά του και θα παρατηρεί τις ικανότητες που αναπτύσσει στην όραση, την ακοή, την ομιλία και την κίνησή του.
Και μία χρήσιμη συμβουλή: Πριν την ενασχόληση του παιδιού σας με οποιοδήποτε άθλημα, ο παιδίατρος θα πρέπει να εξετάζει την καρδιακή κι αναπνευστική του λειτουργία, καθώς και τη μυοσκελετική του ανάπτυξη.
Τα κριτήρια της επιλογής σας
Για να θεωρηθεί κατάλληλος, ένας γιατρός πρέπει να:
* εμπνέει εμπιστοσύνη τόσο σε εσάς, όσο και στο παιδί σας.
* είναι υπομονετικός και χαμογελαστός και να έχει τη διάθεση να προσεγγίσει το πιτσιρίκι με απλή, κατανοητή για την ηλικία του γλώσσα.
* το επαινεί για τη συνεργασία και τη «γενναιότητά» του και να μην το επικρίνει με φράσεις όπως «τι πράγματα είναι αυτά».
* εργάζεται σ' ένα ευχάριστο, κατάλληλα διαμορφωμένο περιβάλλον και να τηρεί με συνέπεια τα ραντεβού του, ώστε να μην εντείνεται το άγχος του μικρού σας.
* είναι πρόθυμος να εξηγεί κάθε κατάσταση αναλυτικά και να δείχνει ενδιαφέρον για «λεπτομέρειες», όπως πού και πώς το παιδί περνά τις περισσότερες ώρες του, αν παίζει με κέφι, αν κοιμάται καλά κ.λπ.
* είναι εξίσου πρόθυμος να εξηγεί λεπτομερώς τι αντιπροσωπεύουν τα αρχικά που υπάρχουν στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού, αλλά και την αναγκαιότητα όλων των νέων εμβολιασμών, καθώς και να απαντά σε κάθε απορία σας.
* μπορείτε να επικοινωνείτε εύκολα μαζί του οποιαδήποτε στιγμή τον χρειάζεστε.
Απομυθοποιήστε την επίσκεψη
Για να βοηθήσετε το παιδί σας να μη φοβάται τον... κύριο με την άσπρη μπλούζα, δεν χρειάζεται να του τάζετε σοκολάτες, γαριδάκια ή παιχνίδια. Οι συμβουλές που ακολουθούν θα σας βοηθήσουν.
1. Δώστε του το καλό παράδειγμα. Απαλλαγείτε πρώτες εσείς από το φόβο, το άγχος ή την αμηχανία για τους γιατρούς, ώστε κι εκείνο να πειστεί ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάται στη θέα της «λευκής ποδιάς»!
2. Καθιερώστε συχνές συναντήσεις για προληπτικές εξετάσεις. Είναι συνήθως ανώδυνες και θα το βοηθήσουν να μη συνδέει την επίσκεψη στο γιατρό απαραίτητα με κάποιο πρόβλημα υγείας.
3. Μην το αναγκάζετε να ξαπλώνει στο «ψυχρό» κρεβάτι του ιατρείου. Τουλάχιστον μέχρι να μεγαλώσει αρκετά, μπορείτε να το κρατάτε ήρεμα στα γόνατά σας. Συγχρόνως, φροντίστε να καθησυχάζετε τυχόν ανησυχίες του με λόγια τρυφερά αλλά... αποφασιστικά.
4. Μην του λέτε ψέματα ότι «το εμβόλιο δεν πονά». Εξηγήστε του ότι αν και θα νιώσει ένα τσιμπηματάκι, οποιαδήποτε ενόχληση θα «φύγει» σε 1-2 λεπτά.
5. Παραδεχτείτε, επίσης, ότι σε κανέναν δεν αρέσει να του κάνουν ενέσεις, ωστόσο είναι απαραίτητες για να προστατευτεί ο οργανισμός του.
6. Μην το συγκρίνετε με τον αδερφό, την αδερφή του ή με συνομήλικά του παιδιά. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και αντιδρά με το δικό του τρόπο.Προτιμήστε να του πείτε: «Καταλαβαίνω ότι θα ήθελες να ήσουν κάπου αλλού, είσαι εκνευρισμένος και μπορεί να βαριέσαι λίγο, αλλά προέχει να γίνεις καλά».
7. Αποφεύγετε, ει δυνατόν, τις μέρες και τις ώρες αιχμής. Για παράδειγμα, το απόγευμα της Δευτέρας, που υπάρχει συνήθως μεγάλη «ουρά», είτε από τα πιτσιρίκια που αρρώστησαν το Σαββατοκύριακο είτε γιατί οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν δουλειά.
