Απιστία… αγάπη μου

Η απιστία είναι γεγονός πως προκαλεί προβλήματα σε ένα ζευγάρι, είτε αν γίνει γνωστή είτε αν μείνει στο σκοτάδι. Το θέμα όμως αυτή τη φορά είναι: Μπορεί μια σχέση να συνεχίσει να υφίσταται μετά την απιστία;;

Εν αρχή ην το μήλο…

Κοινώς ο πειρασμός. Όλοι μας (ναι όλοι μας) έχουν έρθει ή θα έρθουν φορές που θα φλερτάρουμε, θα παίξουμε. Ακόμη περισσότερο, θα υπάρξουν φορές που μια νέα γνωριμία θα μας κεντρίσει το ενδιαφέρον, τόσο που θα μας φτάσει ένα βήμα πριν υποκύψουμε στον πειρασμό να δαγκώσουμε τον απαγορευμένο καρπό, να πιούμε το γλυκό πιοτό της αμαρτίας. Και έστω ότι το πίνουμε. Τι γίνεται μετά;

Η ρίζα του κακού

Γιατί όμως να υποκύψουμε στον πειρασμό; Τι είναι τελικά αυτό που μας ωθεί να απατάμε;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι πιθανό να αναζητήσουμε καινούργιες ερωτικές εμπειρίες εκτός της σχέσης ή του γάμου σε διάφορες στιγμές της ζωής μας. Για παράδειγμα, αν φτάσει κάποια στιγμή που νιώθουμε πως «δεν ζήσαμε και δεν δοκιμάσαμε όσα “θα έπρεπε”», μπορεί να αναζητήσουμε τις εμπειρίες που θεωρούμε ότι μας λείπουν σε παράλληλες σχέσεις. Επίσης, το ίδιο μπορεί να κάνουμε και όταν βρισκόμαστε σε μια φάση ή στιγμή της ζωής μας κατά την οποία νιώθουμε πως μειώνεται η γοητεία μας, μεγαλώνουμε ή έχουμε γενικά πρόβλημα αυτοπεποίθησης, ζητώντας έτσι ένα πότισμα του εγωισμού μας σαν απόδειξη ότι «ακόμη περνάει η μπογιά μας».

Αντίστοιχα, αν έχουμε προβλήματα στη σχέση μας, είναι αρκετά πιθανό να στραφούμε προς την αναζήτηση ενός άλλου συντρόφου, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε και να ανανεωθούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας άνθρωπος που παραμελείται από το σύντροφό του -λόγω της αδιαφορίας, της πολλής δουλειάς ή των προβλημάτων του τελευταίου-, μπορεί επίσης να καταφύγει στην απιστία για να επιβεβαιωθεί και να νιώσει καλύτερα. 

Επιπλέον, συχνά αιτία της απιστίας είναι βαθύτερες ανασφάλειες, ο φόβος κάποιου να αφεθεί και να εμπιστευτεί, αλλά και η προσπάθεια να «προλάβει» τον άλλον, να απιστήσει δηλαδή πριν προδοθεί. 

Αυτό, όμως, που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως δεν υπάρχει ασφαλής «συνταγή» για την απιστία όλα εξαρτώνται από την προσωπικότητα των συντρόφων, τις εμπειρίες, τα βιώματά τους, τα αποθέματά τους για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, τις αξίες τους και, βέβαια, τις συνθήκες στις οποίες θα βρεθούν σε μία ανάλογη περίπτωση.

Put the blame on the hormones baby!

Αυτό το ήξερες;

Σύμφωνα με έρευνα του σουηδικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, η τάση ενός άνδρα να είναι άπιστος στη σύντροφό του επηρεάζεται από τα γονίδιά του. (ναι, ναι και όμως, καλά διάβασες!)

Οι άνδρες (αλλά όχι οι γυναίκες!) που έχουν κληρονομήσει μια γενετική παραλλαγή η οποία επηρεάζει μια συγκεκριμένη ορμόνη, τη βασοπρεσίνη, είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν ασθενέστερες σχέσεις και προβληματικούς γάμους. Φυσικά, οι επιστήμονες τονίζουν ότι το αν θα είναι ένας άνδρας μονογαμικός ή όχι δεν μπορεί να καθορίζεται μόνο από τα γονίδιά του, αλλά και από τον τρόπο που έχει μεγαλώσει, τις αρχές του, το χαρακτήρα του κλπ.

Πιο επιρρεπείς στην απιστία είναι άνθρωποι που είναι φύσει κοινωνικοί. Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς συμβαίνει γιατί έχουν περισσότερες ευκαιρίες να γνωρίσουν κόσμο, και ως εκ τούτου περισσότερους πειρασμούς. Επίσης, άνθρωποι με συναισθηματικά κενά και ανασφάλειες, ή πρόβλημα εμπιστοσύνης είναι πιο πιθανό να «δαγκώσουν το μήλο»

Απιστία: I don’t know this word

Τι συνιστά απιστία στο μυαλό ενός άντρα και τι στο μυαλό μιας γυναίκας είναι τελικά κάτι τελείως διαφορετικό, όπως και τα δύο φύλα άλλωστε.

Έτσι, για τους άντρες, η απιστία είναι στενά συνυφασμένη με το σεξ (κοινώς, αν δεν υπάρξει σεξ, δε θεωρείται απιστία) ενώ για τις γυναίκες με τη συναισθηματική έλξη. Και έπεται το εύλογο ερώτημα:

Αν φτάσουμε στην πηγή, αλλά δεν πιούμε νερό, τότε όλα καλά και όλα ωραία; 

Αν, δηλαδή, φτάσουμε ακριβώς πριν υποκύψουμε στον πειρασμό του σεξ και δεν το κάνουμε τελικά, τότε τι; Για να το κάνουμε πιο εύκολο, οι ειδικοί έχουν πει ότι μπορούμε να ξεχωρίσουμε 3 συστατικά της απιστίας: Το πρώτο είναι να είναι η σχέση ή οι συναντήσεις μυστικές. Το δεύτερο στοιχείο είναι η συναισθηματική εμπλοκή με το άλλο πρόσωπο, όταν δηλαδή εμπιστευόμαστε στον άλλο μυστικά που δεν γνωρίζει ο σύντροφός μας. Το τρίτο στοιχείο είναι η ερωτική έλξη, ακόμα κι αν αυτή δεν έχει ακόμα εκφραστεί. Παρ’ όλα αυτά, η σεξουαλική επαφή παραμένει καταλυτική για τη διάπραξη της απιστίας, αφού είναι η μόνη χειροπιαστή απόδειξη τόσο γι’ αυτόν που απατά όσο και γι’ εκείνη που απατάται.

Και μετά;

Το κυριότερο το άφησα όπως πάντα για το τέλος. Τελικά λοιπόν, μπορεί μία σχέση να επιζήσει μετά την απιστία; Ή είναι a priori καταδικασμένη να τελειώσει με την πρώτη δαγκωνιά του μήλου;

Σύμφωνα με τους ειδικούς (αλλά και με τη κοινή λογική, φαντάζομαι) αυτό είναι θέμα αποκλειστικά του εκάστοτε ζευγαριού. Κάθε ζευγάρι είναι διαφορετικό, και θέτει τους δικούς του κανόνες. Το μόνο συστατικό της επιτυχίας σε τέτοια περίπτωση, είναι η καλή επικοινωνία. Κλισέ;

Και όμως πιάνει. Ένα τέτοιο περιστατικό μπορεί να ξεπεραστεί (και όχι να ξεχαστεί) μόνο αν το ζευγάρι μιλήσει ανοιχτά και ειλικρινά, και απλωθούν οι λόγοι που ώθησαν τον ένα από τους δύο να στραφεί αλλού έστω και παροδικά, και ο καθένας δει και αποδεχτεί τις ευθύνες του. Τότε και μόνο τότε, όταν και οι δύο απλώσουν δηλαδή τα χαρτιά τους, έχει ελπίδες το μήλο να χωνευτεί, και η ζωή (του ζευγαριού) να συνεχιστεί. Και ίσως, καλύτερη από πριν.

Νάντια Τουμπανιάρη