It’s complicated!
Πριν από μερικές μέρες έφτασε στο mail του site μας η προσωπική ιστορία μίας φίλης visitor η οποία ήθελε να μοιραστεί μαζί με εμάς και με εσάς τον πόνο της. Φυσικά και δεν θελήσαμε να της χαλάσουμε χατίρι, άλλωστε αυτές οι ιστορίες είναι πάντα με κάποιο τρόπο διδακτικές για όλους μας.
«Αν με ρωτούσατε πριν ένα χρόνο αν μπορούσε να μου συμβεί κάτι τέτοιο, θα απαντούσα “Are you crazy? Ποτέ δε θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο” .Ούτε και τώρα βασικά δεν το έχω χωνέψει εντελώς. Δεν είναι και ό,τι πιο εύπεπτο να ερωτευτείς το αγόρι της ξαδέλφης σου!
Και το χειρότερο είναι, ότι και εκείνος φαίνεται να νιώθει μιαν έλξη. Βασικά η γλώσσα του σώματός του αυτό δείχνει, και τα όσα πετάει συχνά πυκνά το επιβεβαιώνουν. Δε ξέρω πότε ακριβώς έγινε. Γεγονός είναι ότι από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε, ένιωσα ένα κλικ. Είναι πολύ ωραίο παιδί ο Κώστας. Ψηλός, με φαρδιές πλάτες, ωραίο πρόσωπο, και πολύ ωραία χέρια. Ανέκαθεν μου άρεσαν τα ωραία χέρια. Και παίζει και κιθάρα, σε μια μπάντα, newrock. Γενικώς είναι λες και μου έστειλε ο Θεός έναν άντρα ειδικά σχεδιασμένο για μένα. Ε, δεν είναι άδικο;
Και δε ξέρω τι να κάνω, πώς να το διαχειριστώ… Τα δείγματα που μου δίνει είναι και δεν είναι, μια κρύο μια ζέστη ένα πράγμα. Από ότι μου λέει η Μαίρη, η ξαδέλφη μου, όλο για μένα της μιλάει, πόσο @&^&^$ τα παιδιά είμαι, και ότι είμαι ωραίο τυπάκι, και να μου λέει όταν βγαίνουν. Και όποτε του έχει πει η Μαίρη να μου γνωρίσει κάποιον από τους φίλους του, πάντα βρίσκει κάποια δικαιολογία για να μην το κάνει.
Και τις προάλλες, που έκανα το πάρτι γενεθλίων μου, και ήρθαν με τη Μαίρη, έγινε κάτι πολύ περίεργο. Είχα κατέβει να φέρω μπύρες από το ψυγειάκι που έχουμε στην αποθήκη, και εκεί που έβγαζα τις μπύρες, νιώθω ένα χέρι να με τραβάει απότομα. Ο Κώστας! Συνεχίζοντας να με κρατάει από το χέρι, μου λέει “Είσαι επικίνδυνα όμορφη απόψε, το ξέρεις;” και διώχνει με το άλλο του χέρι ένα τσουλούφι που ήταν στο πρόσωπό μου. Και εκεί που λέω, τώρα θα γίνει το καλό, τώρα θα με φιλήσει, και αρχίζω να πλέκω σενάρια Άρλεκιν στο μυαλό μου, πλησιάζει, και… με μυρίζει! Σοβαρά, μύρισε το λαιμό μου, και τα μαλλιά μου, αργά. Και μετά, μου δίνει ένα φιλί στο μάγουλο, μου λέει “χρόνια πολλά” και φεύγει!!!
Έχουν περάσει 10 μέρες από τότε, και ούτε φωνή ούτε ακρόαση, τόσο ο Κώστας όσο και η Μαίρη. Της έχω στείλει μηνύματα, αλλά καμία απάντηση. Δεν ξέρω τι να υποθέσω, και φοβάμαι να ρωτήσω ή να πιέσω τη Μαίρη να μου πει τι τρέχει. Από τη μία θα στενοχωρηθώ αν κάτι δεν πάει καλά και χωρίσουν, από την άλλη θα χαρώ γιατί θα έχω και εγώ μετά μιαν ευκαιρία να προσεγγίσω πιο ελεύθερα το Κώστα. Μόνο να ήμουν σίγουρη για το τι θέλει..
Τελικά, it’s complicated!
Νίνα, Γιάννενα»
Αν έχετε και εσείς μία ιστορία που θέλετε να μοιραστείτε με όλους τους myselfistasτην περιμένουμε στο e-mail vali@liberis.gr όπως περιμένουμε και τη δική σας γνώμη και τα σχόλια σας για το πρόβλημα της φίλης μας.
